STORY

 

Just one Just word  

เราสองคนพบกันด้วยความบังเอิญ ทั้งที่เราได้พบกันไม่นานรู้จักกันได้ไม่นาน แต่เหมือนกับมีบางสิ่งที่ทำให้ผมรู้สึกว่าเราเคยเจอกันมาก่อน ....

ฮานะ เธอบอกว่าชื่อของเธอแปลว่าดอกไม้  แม่ของเธอชอบดอกไม้มากๆ เมื่อแม่เธอรู้ว่าตั้งครรภ์ก็เตรียมชื่อนี้ไว้แล้ว      ผมแปลกใจมากเลย  เคยลองถามเธอว่า “สมมติว่าแม่เธอคลอดเป็นเด็กผู้ชายล่ะ จะยังให้ชื่อฮานะอยู่อีกหรอ” เธอยิ้มแล้วบอกผมว่า “ก็ใช่น่ะสิ ถึงจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายก็ไม่ต่างอะไรกันหรอก เป็นลูกที่แม่รักเหมือนกัน แต่บังเอิญว่าฉันเป็นผู้หญิง มันเลยเหมาะเจาพอดีไง ฮ่ะๆ”  พูดไปก็ทำท่าอวดเบ่งใส่ผมไป ท่าทางอวดดีจนผมเผลอขำเธอหน่อยๆ 

เราสองคนมักจะมานั่งคุยกันตอนค่ำๆ บนเนินเขาของหมู่บ้าน ผมเป็นนักศึกษาคณะวนศาสตร์ปริญญาโท เลยต้องเขียนวิทยานิพนธ์ส่งอาจารย์ ผมเลยตัดสินใจออกมาหาที่ที่ผมอยุ่แล้วได้สัมผัสกับธรรมชาติได้อย่างแท้จริง แต่พบก็ได้มาพบกับเธอและหลงรักเธอในที่สุด

----------------------------------

บรื้นๆๆๆ บรื้นนนนนนนนนน เสียงรถประจำทางสภาพเหมือนจะพังไม่พังแหล กำลังออกรถเมื่อได้ส่งผู้โดยสารลงแล้ว

ผมเดินลงจากรถพร้อมกับเป้ สองใบ ใบหนึ่งมีแต่เสื้อผ้า แต่อีกใบหนึ่งมีโน้ตบุ๊คกับอุปกรณ์สารพัดของผมที่ผมไว้ใช้ทำงาน ผมเดินทางออกมาจากเมืองที่ผู้คนแออัดกันมาอยู่ชนบทแห่งหนึ่งซึ่งผมก็จำชื่อไม่ได้ เห็นวิวที่นี่จากโปสการ์ด เลยพยายามหาบ้านพักหลังน้อยเพื่อมาเขียนวิทยานิพนธ์ ประจวบเหมาะว่ามีให้เช่าอยู่หลังหนึ่ง ซึ่งเจ้าบ้านเขาไปทำงานในเมืองเลยปล่อยบ้านไว้ให้คนมาเช่าแต่ดูจากสภาพแล้ว ที่นี่เงียบสงบมากบ้านของแต่ละคนก็มีกันหมด คงไม่มีใครเขาจะเช่ากันหรอก ผมกางแผนที่ที่จดไว้ ออกมาดุเผื่อไปหาสถานที่พัก ระหว่างข้องทางเป็นเนินเขา ต้นไม้เขียวชอุ่ม อากาศดีสุดๆเลยล่ะ ผมรู้สึกชอบขึ้นมาหน่อยๆ  เมื่อเดินมาเรื่อยๆ ผมก็ชะงักเมื่อเห็น ลานสนามหญ้ากว้างมาก สวยงามเลยทีเดียว ผมเลยยังไม่เดินไปทีบ้านพัก แต่กับมาแวะที่ลานสนามหญ้าแห่งนี้ รอบๆ มีดอกไม้ต้นไม้ใหญ่ประดับดูร่มรื่นแล้วก็สวยมากเลย ผมเปิดกระเป๋า หยิบกล้องถ่ายรูปเพื่อไว้ศึกษาไปในตัว ถึงไม่รู้ว่าจะช่วยในการเขียนงานของผมได้ไหม แต่ถึงไม่ช่วยผมว่าวิวแบบรนี้ก็ไม่ได้หาได้ง่ายๆ หมู่บ้านนี้อยู่บนเนินเขา บางหลังก็อยู่สูงขึ้นไปอีก มองลงไปจากเขาลุกนี้ จะเห็นตัวเมืองอยุ่ เหมือนเราอยู่สูงกว่าคนอื่นเลยก็ว่าได้ ผมรั่วชัตเตอร์ไปเรื่อยๆ ที่ไหนที่ผมว่าสวยก็ถ่ายๆ ไว้หมดเลยล่ะ ในขณะที่ผมกำลังรั่วชัตเตอร์อยุ่นั้น ก็ได้ยินเสียงของผู้หญิงคนหนึ่ง

“นาย นายที่ถือกล้องอยู่น่ะ” ผมหันควับไปทันที เพราะดูเหมือนจะมีคนเรียก โดยที่เอานิ้วชี้ที่ตัวผมเหมือนจะถามเธอว่า ผมหรอ เธอพยักหน้า ผมเลยเดินเขาไปหาเธอทางที่ผมเดินมาจากถนนนั่นแหละ

“มีอะไรหรอคุณ”

“คือว่าที่นี่เป็นที่สงวน ห้ามถ่ายรูป ถ้าอยากถ่ายต้องไปขออนุญาตผู้ใหญ่บ้านนะ” เธอว่า

“งั้นหรอครับ ขอโทษด้วยผมไม่ทราบ พอดีผมพึ่งจะย้ายมาน่ะ เห็นวิวทีนี่สวยเลยอยากถ่ายไว้ดู” ผมพุดอย่างอัธยาศัยดีกับเธอ  

“อ้าว งั้นเราก็จะเป็นคนบ้านเดียวกันแล้วสิ ยินดีต้อนรับนะ” เธอกล่าวแบบยิ้มๆ

“เช่นกัน ผมอิจิ ครับ ผมยืนมือไปให้เธอ” เธอมองผมอย่างไร้เดียงสาแล้วยืนมือมาจับผมแน่นมาก

“ฮานะค่ะ ยินดีที่ได้รุ้จักเช่นกันนะคะ” วินาทีนั้น เหมือนรุ้สึกแปลกๆ เลยล่ะ มือเธอเล็กนิ่มแล้วไหนจะยิ้มหวานๆ จากเธอมันทำให้ผมรู้สึกแปลกๆ  ขึ้นมา

ฮานะบอกว่าที่นี่เป็นหมู่บ้านที่รวมกันกับคนในหมุ่บ้านรักษาปลูกดอกไม้ต้นไม้ไว้ บ้านของเธอขายดอกไม้ เธอชอบดอกไม้มาก แต่เธอก็บอกอีกว่าแม่เธอน่ะรักดอกไม้มากกว่าเธออีก ฮานะเล่าอะไรหลายเรื่องในหมู่บ้านนี้ให้ผมฟังเผื่อให้ผมระวังการกระทำ การใช้คำพูด เพื่อที่จะได้อยู่ร่วมกับชาวบ้านคนอื่นๆ ได้ เธออาสาที่จะพาผมไปบ้านพักเพราะเธอบอกว่าเป็นบ้านที่อยู่ใกล้บ้านเธอ เราได้คุยกันเยอะมากเพราะเธออัธยาศัยดีบวกกับผมที่ชอบคุย เลยทำให้เราสนิทกันอย่างรวดเร็ว อ่าแถมเธอยังอายุเท่ากับผมอีก ผมเลยคุยสบายๆ ได้

“ถึงแล้ว หลังนี้แหละ นายมีกุญแจเข้าบ้านรึยัง”

“อื้มมีแล้วเขาส่งมาให้ทางไปรษณีย์น่ะ ผมเลยปั้มไว้เพิ่มอีกหลายดอกเลย แล้วก็ใส่กันไว้ทุกกระเป๋า กันลืม^^”

เมื่อเราสองคนเดินเขามาในบ้าน บรรยากาศดูเงียบเหงา หญ้าขึ้นรก ฝุ่นเกาะเต็ม ฮานะเลยอาสาจะมาช่วยทำความสะอาดด้วย  ทำเอาผมเกรงใจมากทีเดียว

“ไม่เป็นไรหรอกผมทำคนเดียวได้ งานง่ายๆ “ ว่าแล้วผมก็เบ่งกล้ามโชว์

“ฮ่าๆ ตลกอะ อิจิ ไม่เป็นไรหรอก ฉันอยากช่วยสองคนแข็งขันแปปเดียวก็เสร็จ เชื่อมือฉันเถอะ” เธอยืดออกพูดเหมือนเบ่งกลับใส่ผม แล้วก็ไม่รอรีเธอไปหาไม้กวาดไม่ถูมาจากบ้านมาช่วยทำความสะอาด ไม่วายเอากรรไกรตัดหญ้ามาให้ ผมเลยมีหน้าที่ตัดหญ้า ที่รกร้างไปโดยปริยาย แล้วผมก็ฉุกคิดขึ้นมาว่า อ่า เราน่าจะถ่ายสภาพบ้านโทรมๆ นี่ก่อนภาพแบบนี้หาไม่ได้ง่ายๆหรอก ว่าแล้วก็บ้ากล้องหยิบกล้องมาถ่ายๆ ใหญ่ ฮานะเมื่อเห็นผมถ่ายรูปก็บ่นใหญ่

“อิจิบ้าถ่ายอีกแล้ว แล้วงานจะเสร็จไหมเนี้ย “  เธอท้าวสะเอวพุดมือหนึ่งก็จับไม่กวาดมือหนึ่งก็ที่ตักผง

“แปปเดียวฮานะ ก็บ้านมันคลาสสิคดีถ่ายไว้ก่อนมันจะสะอาดไง บ้านเก่านี่แหละขลังจริง ขอบอก!”

“งั้นอิจิถ่ายไปเถอะ ฉันจะทำความสะอาด ถ้าตัดหญ้าไม่เสร็จวันนี้นะ จะแช่งให้งูมารัดตอนดึกเลย”

ว่าแล้วเธอก็ทำทีไม่สนใจทำความสะอาดต่อ ผมก็กดรั่วชัตเตอร์ ติดฮานะหลายภาพมาก ยิ่งๆถ่ายไปถ่ายมาผมก็ถ่ายแต่เธอ สีหน้าของเธอในตอนตั้งใจทำงานดูมีเสน่ห์มากทีเดียว ผมรู้สึกคุ้นหน้าเธอมากๆ แต่ผมก็ไม่คิดอะไร เมื่อถ่ายเสร็จสนุกมือแล้ว เห็นฮานะหน้างอลๆ เลยรีบจัดการตะบันหญ้ากระจุยกระจายทำเอาหญ้ากระเด็นเต็มหน้าเต็มผมเลยทีเดียว ฮานะเห็นแบบนั้นก็หัวเราะขำพร้อมกับผมที่ตลกตัวเองด้วย ช่วงเวลานี้เป็นช่วงเวลาที่ผมสนุกมาก ชีวิตของผมไม่ได้เริ่มต้นแล้วก็ไม่ได้จบลงเหมือนในละครหรือนิยาย แต่เหมือนว่าชีวิตของผมมันได้มีเนื้อเรื่องแปลกใหม่เข้ามาเรื่อยๆ แล้วสิ....

 

To be continue....

 

12.29 AM จะเรียกว่าเช้าวันใหม่ก็ได้

ตอนนี้ท้องฟ้ามืดฝนตกปลอยๆ

อากาศเย็นสบายหากใครที่ยังไม่ได้หลับในตอนนี้

จะได้สัมผัสอากาศที่สบายนี้

อากาศทำให้สภาวะจิตใจเปลี่ยนได้

ทำให้คนหงุดหงิด หรือยิ้มได้

บรรยากาศต่างๆ ของโลกนั้นมีผลกับแพรวมาก

ยิ่งถ้าตอนกลางคืน จะทำให้อารมณ์ศิลปินออกมามากที่สุด

ถ้าเอนทรี่นี้ดูพร่ำเพ้อก็ขอให้จำไว้ว่า

อารมณ์ศิลป์มันออกแล้ว ฮ่ะๆ

วันนี้อยากพูดเรื่องเพื่อนเรื่องครอบครัวเรื่องคนรัก

เพื่อน ในความหมายของแต่ละคน

อาจจะไม่เหมือนกันหรือเหมือนกัน

แต่เพื่อนแท้สำหรับหลายคนก็ยังหาไม่พบ

ทั้งที่หวังไว้ว่าเขาจะเป็นเพื่อนแท้สำหรับเรา

แต่ว่ามันก็อาจไม่ใช่สำหรับเราก็ได้

แต่อาจจะเป็นสำหรับคนอื่นในอนาคตข้างหน้า

ความรู้สึกที่ต้องไล่ตามความคิดคนอื่น

มันเหนื่อยยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด คุณเคยไหมที่สงสัยว่า

เธอเป็นเพื่อนอะไรกันแน่ หวังแค่ประโยชน์จากฉันเท่านั้นหรอ

เธอเป็นเพื่อนฉันแน่หรอ เธอไม่เข้าใจฉันเลย

อย่างนี้เรียกเพื่อนหรอ

แต่การที่จะให้คนอื่นเข้าใจเรามันเป็นความเอาแต่ใจที่ไม่ดีเลย

แต่คนเราทั้งๆที่รู้ ก็อยากให้มีคนมาเข้าใจ

มีคนให้กำลังอยู่เป็นเพื่อนเรา

แต่ว่าการที่จะหาคนคนนั้นมันยากยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด

เพราะฉะนั้น หากใครที่รู้สึกว่าเรายังไม่เจอ

ก็ขอให้ได้พบเจอเพื่อน "เพื่อนแท้"

เพื่อนแท้ที่นึกถึงเราเสมอ

เพื่อนแท้ที่จะเป็นเพื่อนในใจเราตลอดไป

เพื่อนแท้ที่ยอมทุกข์ยอมสุขเสียสละให้เรา

และเป็นเพื่อนเราตลอดไป

ครอบครัว

ครอบครัวสำหรับหลายคนก็มีมุมมองต่างกันออกไป

หลายคนรักครอบครัวมาก

หลายคนก็รู้สึกแตกแยก

หลายคนก็ไม่มีครอบครัว

ไม่ว่าจะยังไงครอบครัวในความหมายของแต่ละคนก็ต่างกัน

แต่ความรู้สึกของครอบครัวที่แน่ชัดได้เลยคือ

สายสัมพันธ์ที่เชื่อมถึงกัน

ไม่ว่าเราจะทำไม่ดีไม่ว่าเราจะเป็นอะไร

แต่ครอบครัวก็จะอยู่ไม่ทรยศเราแน่นอน

เช่นเดียวกับเพื่อนแท้

เพื่อนแท้กับครอบครัวคล้ายกันมาก

หากแต่ว่า ครอบครัวลึกซึ้งแต่ถ้าคนเรา

ไม่รู้จักสานสัมพันธ์ไม่ใส่ใจ

ครอบครัวก็จะไม่เป็นครอบครัวจะแตกเป็นเสี่ยงๆ

แล้วสมานให้เข้าหากันจะยากมากขึ้น

แต่สำหรับแพรวแล้วครอบครัวคือสายใยที่ไม่สามารถตัดได้ขาด

ไม่ว่าเราจะเกลียดกันมากแค่ไหน

แต่ที่ตราตรึงในใจและความรู้สึกของเรา

ก็คือเราเป็น "ครอบครัวเดียวกัน"

คนรัก หลายคนมีความรัก ทั้งสมหวัง

รักข้างเดียว รักไม่หวังอะไร

รักที่อยากได้รักตอบแทน รักหลายรูปแบบ

แต่ความรักคืออะไร?

ทำไมถึงมีอิทธิพลมากมายขนาดนี้กับมนุษย์เรา

ความรักคือความรู้สึกที่ลึกซึ้งมาก

เราสามารถทำได้ทุกอย่างเพราะความรัก

สามารถทำเรื่องที่ไม่เคยทำ ทำให้เราเปลี่ยนไปทีละน้อย

แต่ความรักเป็นสิ่งที่ไม่น่ากลัวเท่าความหลง

ฉะนั้นจงพิจารณา ให้ดีว่าคุณรักเขา หรือหลงเขากันแน่

สุดท้ายนี้ ไม่ว่าจะเรื่องอะไรต่างคนต่างคิดกันคนละแบบ

เราไม่ผิดที่จะคิดเชื่อมั่นในสิ่งที่ตนเชื่อมั่น

เพราะแนวทางต่างกัน

เพราะฉะนั้นถ้าเกิดอานไปไม่เข้าหูใครหลายคน

ก็ขอให้รู้ไว้เพียงแค่ว่า คนเรามีความเป็นของตัวเอง

มีทัศนคติที่ต่างกันและไม่สามารถบังคับให้เหมือนกันได้

หากแต่เอาทัศนคติของแต่ละคนมาไว้พิจารณาได้เรา

ได้คิดว่าในมุมมองของเราจากในมุมมองของคนอื่นมันยังมีสิ่ง

ที่เราสามารถแตกออกไปอีกอย่างหนึ่งได้ สุดท้ายนี้ ฝันดีค่าาาา...

เลยวันสรงกรานมาแล้วประมาณชั่วโมงครึ่งได้

แทนที่จะขยันมากกว่านี้มาอัพวันแรกของสงกราน

แต่ความขี้เกียจมันห้ามไม่ไหว วิ๊วววววว

สงกรานวันแรกไม่ได้ทำอะไรเลย งานบ้านล้วนๆ

สงกรานวันที่สองสรงน้ำพระ พ่อ แล้วก็ กระดูกปู่่

สงกรานวันสุดท้ายของปีนี้ไม่ได้ไป ตจว. ยังคงเล่นน้ำที่บ้านเหมือนเดิม

ซื้อลูกโป่งมา 80 ลูก ใช้จริง 70 กว่าลูกอัดน้ำนอกนั้น แตกเสียหาย 555

เท้าความไปว่าตอนกำลังเลือกลูกโป่งที่แผนกของเล่น ณ บิ๊กซีอิมพีเรียล

ลังเลมาก เพราะไม่รู้ว่าขนาดไหนหว่าที่เคยเอามาเล่น แต่เหลือบไปเห็น

ซองที่มันขาด เลยลองเอามาเป่าๆ ลมดู แล้วก็ยังลังเลต่อไป เกิน 15 นาที

ตัดสินใจไม่ถูก 555 เลยกริ๊งกร๊างไปหาพี่เพื่อความแน่ใจแล้วพอแน่ใจแล้ว

ก็ลังเลต่อ ไม่ใช่เพราะว่าขนาดหรืออะไร แต่ถ้าซื้อไปผิดขนาดก็เสียตังฟรี

เพราะ โดนจำกัดงบประมาณมา แต่ก็เลือกกับมาได้สองถุง

กลับมาบ้านก็มาลองนับเสร็จสรรพ ตกถุงละ 40 ลูก พร้อมาด้วยที่เป่า

ราคาแค่ 39 บาท มายก๊อดด ไอเลิฟบิ๊กซี ของงี้ราคาถูกโดนใจมาก >.<

มาต่อลังจากลังเลนานสองนานก็ได้ของเล่นสงกรานมา 1

เดินหยิบโน่นนี่ไปเรื่อย ป๊ะไปดูปืนฉีดน้ำ ราคาเพียง 27 บาท ล่อตาล่อใจ

คนชอบของถูกมากๆ 555 เลยเลือกที่เป็นตัวแรดสีเขียวอ่อนมา ชอบมาก

แต่พอเอากลับบ้านน้องบอกว่าไดโนเสาร์เพราะว่ามีแผงคอ - -

พอพวกพี่ๆ มาก็เริ่มเลย อัดน้ำใส่โป่ง เติมน้ำในปืนสารพัด เตรียมน้ำเตรียมขัน

เตรียมสาดกันเอง -0- หลังจากเล่นสงกรานจบก็ต้องมาอาบน้ำแต่งตัว ไปสรงน้ำ

ผู้ใหญ่บ้านพี่นัทต่อ จากนั้นก็มาเดอะมอลล์บางแค แม่เจ้า บ้านอยู่บางนา

ถ่อมากิน ตั้งเดอะมอลล์บางแค  --  เราลงมติกันว่าจะกิน ซูกิชิ

โซยกินเรียบแปร้ อร่อยมาก มีซี่โครงมักน้ำซอสอร่อยมาก ปลาหมึกก็อร่อย

ไหนจะของหวานตบท้ายด้วย ไอศกรีมวนิลาโมจิ หรือไรสักอย่าง

ขอบอกว่าชิ้นแค่คำเดียวแต่แพงตั้ง 80 แพงมหาศาล ได้ก๋วยเตี๋ยวสองชาม

แต่ก็กินเพราะพี่เค้าเลี้ยง มีความสุขอิ่มมากๆ แต่ก่อนจะเป็นเด็กนอกกระจกยืนมอง

พอมาอยู่ในกระจกรู้สึกดีใจมาก ก็กินกันสี่คน หมดไปพันหกกว่าๆ โอ้วววว

ได้ข้าวกล่องกี่กล่องอะเนี้ยยย แล้วก็โดนหิ้วกลับมาส่งบ้าน....

ต่อมาว่าจะไม่เอ่ย ไม่ได้อัพเดทการ์ตูนเลย

แต่มีเรื่องใหม่ๆ มาเพียบเลยอยากจะนำเสนอ

วิ๊ววววว!! มาด้วยเรื่องแรก

ครูจอมเวทเนกิมะ เล่ม 27 เป็นรูปอาโกะ เล่มนี้มันส์มาก บู๊กระจายมีวิ๊บวิ๊วนิดหน่อย

ต่อไป เรื่อง ก้าวย่างบนดอกกุหลาบ เป็นเรื่องของอาจารย์ รินโกะ อูเอดะ

ผู้วาดอุซางินินจาสาว รับรองว่าต้องสนุกแน่นอน

เพราะว่าอ่านผลงานของอาจารย์มาก็มีแต่สนุกๆ เนื้อเรื่องดีอะ ซึ้งด้วย

ส่วนเรื่องย่อ Credir ; comtoon.com

คิตามุระ ซึมิ ใช้ชีวิตอย่างยากจนข้นแค้นเพราะต้องดูแลพี่น้องหลายคน อยู่มาวันหนึ่ง ซึมิตัดสินใจไปขายบริการเพื่อหาเงินใช้หนี้แทนพี่ชายแต่ อาชิดะ โซอิจิโร่ ยื่นข้อเสนอให้แต่งงานหลอกๆกับเขา...

เรื่องถัดมา อลวลสุดป่วนนางฟ้าตัวยุ่ง

ของอาจารย์ Suu Minazuki ผู้วาด ผู้กอบกู้ที่รัก กับ Judas

คิดว่าใครชอบลายเส้นอาจารย์บวกด้วยแนวเรื่องกึ่งซับซ้อนต้องชอบแน่ๆ เลย

ไม่รู้นะเราอ่านของอาจารย์ที่ไรเหมือนมันจะดูงงๆ สักนิด

แล้วพออ่านจบมันกระจ่าง มันจะสนุกมาก

ถ้าใครชื่นชมตามผลงานอาจารย์ก็ไปหาซื้อได้เป็นของสำนักพิมพ์บงกชนะคะ

เรืื่องย่อ Credit ;  comtoon.com

ซากุราอิ โทโมกิ คติประจำใจคือ สิ่งดีที่สุดคือความสงบสุข ความปกติสุขมันย่อมดีที่สุดแล้ว แต่อยู่มาวันหนึ่งก็มีนางฟ้าตกมาจากท้องฟ้า...

เอามาฝากแค่สามเรื่องเท่านั้น เพราะเป็นนักเขียนที่เราตามเท่านั้น

สักพักจะอัพการ์ตูนใหม่ๆ เพิ่มไปสักเรื่องสองเรื่องนะคะ

ยังไงรอติดตามที่ห้องอนิเมได้เลย ไม่อยากให้บล็อกมันร้างง T^T

แต่ต้องรอให้ดูเรื่องนั้นให้จบก่อนไม่งั้นเดี๋ยวเล่าไม่ได้

ok เขียนไปเรื่อยๆ เริ่มเมื่อยแระ ไปก่อนดีกว่า

สุดท้ายนี้ขอให้ทุกๆ คนมีความสุขมากๆ สุขภาพแข็งแรงนะคะ ปีใหม่ไทยนี้ก็ขอให้เริ่มอะไรใหม่ๆ

เรื่องเก่าๆ ไม่ดีๆ อย่าไปรื้อฟื้นน้า .....

 

......ปิ๊ง! ปรากฎกายยยยย >O<

 

ไม่ได้อัพบล็อกนานมาก นานโข ปีใหม่แล้วก็อยากจะพัฒนาอะไรใหม่ๆ

ก่อนอื่นเลย ปีนี้อีกไม่กี่เดือนก็จะ 18 แย้วววววว ไม่น่าดีใจเลย T^T ทำไมดูมันจะแก่ขึ้นๆไม่รู้ ฮือ YOY 

เพราะว่าช่วงก่อนปีใหม่อยู่ต่างจังหวัด ทำให้แผนกำหนดการล่มซะงั้น เพราะตั้งใจจะตัดผมสั้น!!!

เลยต้องย้ายมาตัดวันที่ 6 เลย กลับมาก็ป่วยเลยซะงั้น แล้วด้วยความไม่สบาย ร้อนมาก

เลยตัดสินใจไปตัดผมมันซะ ไม่รอไปตัดกับพี่และ เดินเช็คร้านไปทั่วห้างเลย ว่าหน้าไหนน่าจะโอ

แล้วก็ปิ๊งร้านที่มันเปิดได้ไม่นานนี่แหละ น่าจะเวิร์ค เพราะว่ามันแต่งร้านเก๋ ฮ่ะๆ

ก็เลือกแบบแล้วบอกความต้องการไป ช่างก็เริ่มลงมือเลย ช่างเป็นผู้ชาย(?) ดูแนวมากๆ เลย

ปกติตัดร้านตามบ้านจะเห็นวางเครื่องมือไว้ตรงที่วางของ แต่นี่มีกระเป๋าเครื่องมือไว้ที่เอว

สุโค่ยยย >O< มากๆ ฮ่าๆ ตัดไปตัดมาก็ได้ออกมาตามด้านล่างเลย

 

 พี่สาวบอกว่า เหมือนทอม T^T จริงๆ แล้วไม่ใช่เลย จริงๆ ออกจะสาวมากๆ

เป็นเพราะมุมแน่นอน!!!(ไม่ยอมรับ>O<)  พอตัดเสร็จ โอ้ยย โล่ง โล่งมากกกกก!!

เหมือนเอาอะไรหนักๆ ออกจากหัวเลย >.< แล้วโปรแกรมตัดผมก็จบลงด้วยดี

ผ่านมาไม่กี่วัน ประมาณสองวันได้ พี่สาวก็มาบ้านชวนไปอบไอน้ำ อบไอน้ำนี่อยากลองทำมานานแล้ว

แต่ไม่ได้ทำสักที เลยเอาวะ ทำก็ทำ เพื่อผมเพราะตอนนี้หัวฟู TT อบแล้วก็โอเคนะ ไม่รู้สึกอะไร

แต่น้ำยาที่ใช้อบไอน้ำกลิ่นงี้ติดผมเลย ก็หอมดี แต่ก็ไม่มีได้มีไรมากหรือเพราะว่าผมสั้นก็ไม่รู้ จับแล้วเหมือนสากๆ 

แต่ก็สากน้อยกว่าตอนที่ไม่ได้ไดร ถัดมาคือโปรแกรมเปิดบัญชีธนาคาร อุวะฮ่ะฮ่าาา เอาเงินที่ทำงาน

มาเปิดบัญชี ตอนแรกตั้งใจจะเปิดเลยคือกสิกรไทย เพราะว่าธนาคารเยอะดูสะดวกสบายดี

แต่พ่อบอกว่าไปเปิดกรุงเทพดีกว่า เพราะกรุงเทพมีสาขาในต่างประเทศเยอะพอควร อย่างน้อยก็มีในลอนดอน >O<

จริงๆ เปิดบัญชีก็เคยเปิดแต่ตอนนั้นพึ่งทำบัตรประชาชนใหม่ พ่อแม่พาไป แต่นี่เหมือนเราออกเดินด้วยตัวเอง

มันรู้สึกดีมากๆ ได้ทำอะไรด้วยตัวเองมันรู้สึกว่าเราไม่เป็นภาระ สบายใจสุดๆ ฮ่าๆ >.<

แต่ก่อนจะเปิดก็ไปทำหน้า ร้านทำผมที่บ้านเค้ามีอะตอมไรนี่แหละ ที่ใช้ไฟฟ้ากระตุ้นแล้วหนวดหน้าไปพร้อมกับ AHA ,Vitamin C แล้วก็คอลลาเจน เพราะใช้ AHA ก่อนมันก็เลยรู้สึกแสบๆ แบบก็หน้าดีขึ้นเลยนะ หลุมสิวที่แก้มก็จางไปเยอะเลย เพราะดันไปสัญญาว่าจะทำเลยต้องเสียเงินทำ T^T

ถัดจากนั้นไม่กี่ชั่วโมงก็ไปเปิดบัญชีตามที่ว่าไว้ แล้วก็ไปเซ็นทรัล ตัดสินใจเลย เจาะหู

เท่าไรเท่ากัน กรี๊ดด ถูกว่าร้านที่เราเคยถามอีก แค่ 199 ตุ้มหูแบบแพ้ด้วย โหยนึกว่าจะ 350 ซะอีก

ตอนแรกเค้าก็ให้เรานั่ง แล้วก็เช็ดแอลกอฮอลที่หู แล้วพอเค้าเอาปืนมาใกล้หูเค้าก็พูดว่า น้องอย่ากระตุกนะคะ

ฉ้านงี้แทบเกร็งตัวเลย ในใจคิดว่าถ้าขยับหูเราต้องขาดแน่ T^T เลยกัดฟันกำอะไรก็ได้แน่นๆ

พอเค้ายิง ปึง!!!!!!! กรี๊ดดดดด มันปวดจีีดเลยอ่าาา แบบแว๊กก ปวดดดดดดด พาราด่วน!!!!

แล้วข้างที่สองก็มา มายก๊อด ปวดพอกัน TOT แต่สักพักก็ดีขึ้น เลยไปซื้อการ์ตูน แต่ในระหว่างเลือก

การ์ตูน จู่ๆ มันก็ปวดขึ้นมาเฉยเลย กรรมเวร เวรกรรม Y.Y แต่สักพักก็หายนะ จากนั้นก็ซื้อของอย่างอื่น

แล้วก็กลับบ้านมานอนเล่น แต่ไม่รู้จะโชว์ใคร เลยโชว์พี่ชาย ฮ่าๆ อวดๆๆ เพราะพี่ก็อยากเจาะเหมือนกัน ;p

มาพูดถึงการ์ตูนที่ซื้อมา เป็นเรื่องของอาจารย์ ชินโจ มายู เรื่อง Midnight Children  2 เล่มจบ

  

ตอนแรกซื้อของพวกไพเรท มีแค่เล่มเดียวเอง แต่ของบงกชออกมาทีเดียวสองเล่มเลย

อ่านแล้วไม่ผิดหวัง เพราะซึ้งน้ำตาไหลลงมาเอง TOT เลย

แล้วก็ซื้อ Skip Beat! มาเพิ่ม แต่ยังซื้อไม่ครบ

จริงๆ อยากได้การ์ตูนหลายเรื่องมาก ด้วยความอยากมาก เลยไม่รู้จะเอาเรื่องไหน

เลยเอาเรื่องที่กำลังเก็บก่อนดีกว่า แต่ก็ยังไม่กล้าอ่าน กลัวจะค้าง Y.Y

เป็นความทุกข์เล็กๆ น้อยๆ ของ สาวน้อยวันแรกแย้ม 5555 

แพรวจะพยายาม หรือก็คือจะขยันมาอัพบล็อก(บอกกับตัวเอง - -)

เพื่อจะสร้างอุปนิสัยไม่หมักหมมของตัวเอง ฮิ้ววววววววววววว!!!!! ใครที่เข้ามาอ่านบล็อกแพรวก็

สวัสดีปีใหม่ย้อนหลังนะคะ ขอให้มีสุขภาพแข็งแรง แล้วก็มีความสุขมากๆ

เพราะแพรวมีความสุขมากๆ เรื่องเล็กๆ น้อยๆ ก็ทำให้แพรวมีความสุข

แพรวก็จะขอมอบความสุขให้กับทุกๆ คนน้า

สุดท้ายนี้ ฝากห้องอนิเมด้วยนะคะ รับประกันดูสนุกทุกเรื่องแน่นอนค่ะ ^O^